ویلا چایخانسر | تفسیر معماریِ پروازویلا چایخانسر با الهام از مفهوم پرواز شکل گرفت؛ ایدهای که نه بهصورت یک تصویر مستقیم، بلکه در قالب سازماندهی فرم، حرکت و تجربهی فضایی در پروژه حضور دارد. نقطهی کانونی این روایت، سقف بناست؛ فرمی پویا و کشیده که تفسیری معمارانه از بال در لحظهی گشودن و اوجگرفتن ارائه میدهد.انحنای سقف و امتداد خطوط آن، بنا را از یک حجم ایستا خارج میکند و به آن کیفیتی سیال و رو به افق میبخشد. این فرم، علاوه بر نقش هویتی خود، در تعریف رابطهی فضاهای داخلی با پیرامون نیز مؤثر است؛ گویی سقف با حرکتی محافظتکننده و در عین حال رها، ساکنان را زیر سایهی خود گرد هم میآورد و نگاه را به سوی چشمانداز هدایت میکند.در طراحی ویلا، تلاش شد تا معماری میان دو کیفیت ظاهراً متضاد تعادل برقرار کند: سبکی و استواری. سقف با بیان سبکبال و پرتحرک خود، حس رهایی را القا میکند؛ در حالیکه بدنه و سازمان فضایی بنا، پاسخی روشن به نیازهای سکونت، آسایش و ارتباط با بستر پروژه ارائه میدهند.ویلا چایخانسر نتیجهی پیوند ایده و اجراست؛ پروژهای که از یک کانسپت انتزاعی آغاز شد و در فرآیند طراحی و ساخت، به فرمی قابلسکونت، قابلاجرا و دارای هویت تبدیل شد.
