ری‌بورن یک صندلی نیست؛ یک بیانیه است. ایده اصلی آن بر پایه «تداوم» و «تولد دوباره» شکل گرفته. در فرمی که با یک خط منحنی آغاز می‌شود و بدون شکست هندسی، به نشیمن، تکیه‌گاه و پایه تبدیل می‌شود، مفهوم «بازگشت ماده» در قالب محصولی جدید روایت می‌شود. این صندلی از لایه‌های چوب یا کامپوزیت‌های بازیافتی ساخته شده که با دقت CNC بریده و روی یکدیگر مونتاژ می‌شوند. فرم موجی آن نه‌ تنها بیانگر حرکت مداوم زندگی است، بلکه از نظر سازه‌ای باعث افزایش پایداری و توزیع مناسب فشار نیرو می‌شود. نقش هوش مصنوعی در این پروژه تنها تزئینی نیست. سیستم طراحی از طریق یادگیری شکل و تحلیل داده‌های ارگونومی، به تدریج شعاع انحناها، شیب نشیمن و فاصله بین لایه‌ها را تنظیم کرده تا بهترین تطابق بین راحتی و ساخت‌پذیری به دست آيد. بنابراین فرم نهایی خروجی یک فرایند طراحی انسان‌–ماشین است، نه فقط یک ایده بصری. ری‌بورن به دنبال تعریف «لوکس بودن» بر اساس آگاهی زیست‌محیطی است. این صندلی از همان موادی ساخته می‌شود که شاید روزی دور ریخته شده بودند؛ اما اکنون با دقت پردازش شده، تبدیل به فرمی آرام، پویای و قابل انطباق با فضاهای معاصر می‌شود. ری‌بورن راهی است برای گفتن این جمله: «آینده از دل گذشته متولد می‌شود، اگر آن را درست بازآفرینی کنیم.»