بازسازی «خانه پرستار» در بسترِ همیشه سبز چایخانسر، تلاشی برای پیوند دوباره‌ی میان کالبدِ معماری و مفاهیم «سلامت و سرزندگی» است. در این پروژه، ما با درکِ عمیق از اقلیم گیلان و نیازِ ساکنان به فضایی برای بازیابیِ قوای جسمی و روانی، بازسازی را به سمتی هدایت کردیم که خانه، خود به مثابه‌ی یک «درمانگر» عمل کند.استراتژی اصلی ما، گشودنِ فضاها به سمتِ طبیعتِ بکرِ اطراف و ادغامِ عرصه‌های ورزشی و رفاهی در قلبِ زندگی روزمره بود. در این ویلا، ورزش نه یک فعالیتِ جانبی، بلکه بخشی از روایتِ فضایی است؛ فضاهایی که با بهره‌گیری از نور طبیعی، تهویه مطبوعِ بومی و متریال‌های همخوان با اقلیم، حسِ پویایی و حیات را در رگ‌های خانه جاری می‌کنند. «خانه پرستار»، پناهگاهی است که در آن معماری، بستری برای رفاه، تندرستی و تماشایِ بی‌وایه‌ی طبیعت فراهم آورده است تا معنای واقعیِ سکونت در شمال ایران را بازتعریف کند.